WIELOZNACZNY CHARAKTER

W niektórych filmach lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych osobisty udział autora pełni w ich konstrukcji funkcję zasilającą grę napięć między poszczególnymi poziomami komunikacji. W „Rzymie” na przykład Fellini poja­wia się na ekranie kilkakrotnie. Najpierw na początku sekwencji na auto­stradzie w środku akcji realizowanego przez siebie filmu kieruje pracą eki­py zdjęciowej. Następnie rozmawia przed kamerą z mieszkańcami Rzymu i młodzieżą na temat kształtu przyszłej filmowej wizji miasta. Przygodnie spotkani ludzie dyktują mu sprzeczne wersje prawdy o Rzymie. Subiektywny strumień autorskich refleksji, które od początku niesie oglądany przez nas utwór, znajduje tu swój kontrapunkt w próbie obiektywizacji kontekstu fil­mowego przedstawienia. Wątek ten stanowi przemyślne usprawiedliwienie dla własnej wersji autora, która ma charakter-mozaikowy i wieloznaczny, ukazu­jąc swoistą „wielość rzeczywistości”. 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.