SYSTEM NORM ADAPTACYJNYCH

System norm adaptacyjnych stawia najwyżej te osiągnięcia, które najpeł­niej realizują wyobrażenie utworu filmowego jako perfekcyjnie wykonanej repliki pierwowzoru literackiego. Wzorcem staje się transparentność efektu adaptacji rozumiana jako ograniczona do minimum podmiotowość nowej wersji. Ozięki temu właśnie twórcą na pozór sto­jącym za filmowym przedstawieniem swego dzieła wydaje się być pisarz. W isto­cie jednak jego rolę od początku do końca pełni filmowy kopista. Przeźroczy­sty status adaptatora jest wynikiem programowej eliminacji indywidualnych cech „ja” autorskiego z tekstu filmowej wypowiedzi. Uzus adaptacyjny sprawia, że adaptowane dzieła ulegają na ekranie ujednoliceniu. Ekranowa replika za­stępuje pierwowzór tym skuteczniej i pełniej, im bardziej atrakcyjny i su­gestywny w oczach odbiorcy jst standard jej wykonania. 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.