SKŁONNOŚĆ DO REDUKOWANIA ZNACZEŃ

Z drugiej jednak, ta sama właściwość sprawia, iż odbiorca chętnie minimalizuje własne ryzyko lekturowe, poprzestając na konstatacjach banalnych i jednoaspekto- wych (opartych np. wyłącznie na rekonstrukcji porządku fabularnego opowie­ści, który skądinąd nie jest w tym filmie najważniejszy). Owa skłonność do arbitralnego redukowania znaczeń „La strady” i zawęże­nia pola możliwości interpretacyjnych, jakie utwór ten otwiera, do wąskiego wycinka jednej tylko tendencji lekturowej dała o sobie niekorzystnie znać w wielu publikacjach krytycznych – niekoniecznie tylko zresztą tych, które atakowały film Felliniego, lecz również takich, których wymowa była jedno­znacznie aprobatywna. Widać to zwłaszcza w pierwszej popremierowej serii odczytań krytyki włoskiej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.