PRZEBIEG PROCEDERÓW

Rzec można, iż w przebieg procederów adaptacyjnych kina lat trzydziestych-pięćdziesiątych (od błahego skeczu aż po dramaty Szekspira) włączona została nad podziw umiejętnie kultura wykonawcza tamtych czasów: aktorska,inscenizacyjna, wokalno-muzyczna, taneczna itp. To ona niczym magnes przy­ciągała widza i właśnie w niej nauczył się on z czasem upatrywać określo­nych wartości. Pod tym względem SzekspiTowski monolog w filmowej interpre­tacji 01iviera czy wejście Staregą Wiarusa z „Watszawianki” w wykonaniu Sol­skiego („Geniusz sceny”) uzyskiwały na ekranie kształt równie świetny jak zachowując konieczne proporcje – farsa Nestroya lub Rapackiego-ojca z filmowym udziałem Ferfnera, Ćwiklińskiej, Znicza i Orwida, albo piosenka i numer kabaretowy mistrzowsko wykonane przez Zimińską, Dymszę i Krukowskiego. Skala tych dokonań jest oczywiście różna, ale reguły adaptacyjnego mechani­zmu okazują się za.każdym razem takie same.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.