NIE STANDARDOWY PORTRET

To już nie standardowy portret cyrkowca. To niemal cały traktat na temat statusu artysty i roli jego sztuki; tym bardziej sugestywny, że obleczony w poetycki kostium autoportretowej konwencji. Wchodząc w skórę Arnosztka, a raczej dając mu własne rysy, Menzel osobiście – rzec można fizycznie – an­gażuje się w swój utwór. Znaczące wejście twórcy w świat wewnętrzny dziełazmienia z kolei hierarchię jego elementów, każe ciążyć filmowi ku autor­skiemu ,.ja”. Podobnie ,.autorocentryczny” charakter mają też zagrane osobi­ście przez Jerzego Skolimowskiego w filmach „Rysopis” i „Walkower” (1964--1965) role Andrzeja Leszczyca, kreślące dwa warianty alter ego twórcy.Naturalnie, autor nie musi bynajmniej pojawić się w swoim filmie osobi­ście, aby osiągnąć zbliżony do opisanego efekt.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.