MATERIAŁ DOSTARCZANY PRZEZ KINO POLSKIE

Najbliższy z całej trójki pod względem funkcjonalnym jest mu niewątpli­wie model ekranizatora. Podobieństwo sprowadza ‚się do tego, że w jednym i w drugim modelu cel twórczych dążeń wyznacza autonomiczne w sensie artystycz­nym dzieło filmowe. Zasadnicza różnica między nimi polega na tym, że w przypadku pierwszym zamierzeniem twórcy staje s-ię opowieść filmowa zorien­towana na zademonstrowanie autonomii środków wyrazowych (kryterium samo­dzielności filmowego wyrazu). W przypadku drugim natomiast – w centrum utwo­ru sytuuje się autor jako artysta: wolny od naśladowczych zobowiązań krea­tor tworzący na kanwie literackiej wersji nowe dzieło artystyczne (kryte­rium twórczej oryginalności).Kino polskie dostarczało nam dotąd materiału egzemplifikacyjnego dla rozważań o adaptacji literatury raczej okazjonalnie. Kolejne przykłady ilu­strowały najczęściej tezę o wtórności rozwiązań adaptacyjnych, jakimi po­sługiwano się w rodzimych filmach przedwojennych w stosunku do standardów kina światowego.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.