KOLEJNE WCIELENIE

Dalszy hipotetyczny rozwój tego modelu adaptacji pozostanie już na zaw­sze sferą niewiadomego. Na drodze dynamicznego rozwoju formuły ekranizatora staje bowiem w końcu lat dwudziestych „twórcza konieczność” w postaci filmu dźwiękowego, który powoła do istnienia formułę całkiem odmienną od dotych­czasowych. Kolejne wcielenie adaptatora filmowego nazwane tu umownie rolą kopisty pojawia się w czasach przełomu dźwiękowego. Jest ono wyznacznikiem nowego typu powiązań filmu z literaturą i rozmaitymi odmianami -widowiską scenicz­nego: spektaklem teatralnym, operą, operetką, musicalem, kabaretem,widowi- skiem estradowym itp. Model adaptatora-kopisty panuje w całym okresie kina wczesnodźwiękowego.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.