GRANICE KONTAKTU

Najbardziej znaną ilustrację takiej możliwości stanowią pierwsze filmy Tadeusza Konwickiego. Nie są one prostym przeniesieniem „z książki na ekran”, a mimo to wszystkie okazują się niezmiernie głęboko zakorzenione w macierzystym dla nich kontekście literackim.Granice kontaktu kina ze sztuką i kulturą literacką, które wyznacza sam fakt adaptacji pojedynczego utworu („Tajemnicy maszynisty Orzechowskiego”, „Węgrów”, „Kanału”, „Popiołu i diamentu”, „Lotnej” itp.) zostają daleko przekroczone. Odwołania do literatury plasują się teraz wśród zjawisk ponadliterackiego, szukając dla siebie rezonansu w szerszym systemie kulturowym danego miejsca i czasu. Właśnie ów ciągle na nowo przywoływany system stanowi dla nich rzeczywistą i najbardziej ostateczną rację, uzasad­niającą. Filmowy adaptator odwołuje się do zbiorowej pamięci estetycznej zarazem czerpie środki wyrazu z tego źródła, które otwiera przed artystą możliwość wzajemnego zasilania się sztuk.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.