DYSTANS AUTORA

Istniejące pomiędzy psychofizyczną osobą autors a „ja” autorskim impli­kowanym przez tekst lub przedstawionym w filmie antynomie tożsamości-nietożsamości, upodmiotowienia-urzeczowienia, bliskości-dystansu itp. stanowią układ nieredukowalny, którego funkcjonowanie przywodzi na myśl asymptotę. Podyktowany konwencją dystans autor – wypowiedź można wpraw­dzie przekraczać na drodze twórczej dekonwencjonalizacji zwanej niekiedy zdzieraniem masek”, ale wszelkie dokonania sztuki filmowej zmierzające w tym kierunku są niczym innym jak kolejnym przybliżeniem na linii niezbywal­nie asymptotycznego układu „twórca-dzieło”. Przedstawione w niniejszym rozdziale analizy dotyczyły niemal wyłącznie filmów będących tworami w pełni oryginalnymi .Mogłoby to sugerować, wbrew intencjom piszącego, że kraina autorów zamyka się w sztuce filmowej wyłącz­nie w granicach twórczości całkowicie niezależnej od związków z innymi dziedzinami sztuki i kultury artystycznej. 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.