Author Archive

Blokowanie reklam na stronach internetowych

Reklamy w Internecie potrafią być bardzo irytujące, mało tego nie łatwo ich unikać. Znajdują się niemal na każdej stronie internetowej. Często wydają z siebie dźwięki, migoczą lub wyskakują w osobnym oknie. Istnieje jednak sposób, by poradzić sobie z tym problemem. W Internecie, bezpłatnie można pobrać programy do blokowania reklam na stronach internetowych. Wystarczy pobrać i zainstalować jeden z programów ad Block i swobodniej przemieszczać się po sieci internetowej. Obsługa takiego programu jest bardzo prosta. Część reklam jest czytana przez program i bezpośrednio je blokuje. Reklamy po wejściu na daną stronę internetową po prostu się nie pokazują. Są jednak reklamy, które należy blokować własnoręcznie. Nie ma w tym jednak nic skomplikowanego. Wystarczy prawym przyciskiem myszy kliknąć na daną reklamę i wybrać opcję jej zablokowania. Dana reklama już nigdy nie pokarze się na tej stronie. Z tak prostą czynnością, powinny sobie poradzić nawet osoby, których informatyka nie jest mocną stroną.

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

Czego najczęściej poszukujemy w mediach

Do niedawna najczęściej poszukiwaliśmy w mediach rozrywki i informacji teraz możemy znaleźć tak o wiele więcej. Internet umożliwił jego użytkownikom bardzo szerokie kontakty. Można wymieniać opinie o określonych produktach lub usługach, można robić zakupy i nawiązywać przyjaźnie. W Internecie poszukujemy przyjaciół i potencjalnych towarzyszy życia, ludzi którzy mają te same problemy i te same poglądy. Młode mamy poszukują rad dotyczących pielęgnacji niemowląt, osoby chore poszukują rad na temat różnego rodzaju leków i terapii. Internet zwycięża z telewizja właśnie dlatego, że daje możliwości swobodnego zawierania znajomości i nawiązywania relacji towarzyskich. Można tu znaleźć również rozrywkę, tego samego typu jaką zapewnia telewizja. Można przecież oglądać filmy w Internecie. Pojawiła się także telewizja internetowa. W prasie poszukujemy dobrych felietonów komentujących rzeczywistość a w radiu rozrywki i informacji o pogodzie oraz utrudnieniach na drogach. Radio jest bowiem tym medium, z którego najczęściej korzystają kierowcy.

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

Współczesne środki masowego przekazu

Obecnie możemy zetknąć się z bardzo różnorodnymi środkami masowego przekazu, ale jak się okazuje, to już nie tylko prasa, radio czy telewizja. Coraz więcej osób zdaje sobie sprawę, że również Internet jest dynamicznie rozwijającym się środkiem masowego przekazu i za jego sprawą każdego dnia możemy dowiadywać się o wielu nowych informacjach z kraju czy ze świata. Z całą pewnością Internet jest specyficznym oknem na świat dla wielu osób, to właśnie bowiem za pośrednictwem globalnej sieci możemy dowiadywać się o najnowszych wiadomościach, konfliktach, katastrofach oraz o wielu innych wydarzeniach, nawet jeśli mają one miejsce nawet na drugiej półkuli. Internet stał się więc prężnie rozwijającym się środkiem masowego przekazu, dzięki któremu na pewno każdy z nas może czerpać najświeższe informacje. Co więcej, globalna sieć przyczyniła się również do rozwoju specyficznego rodzaju dziennikarstwa, nazywanego dziennikarstwem obywatelskim. Rozwinęło się ono za sprawą portali, na których dziennikarzem może być każdy.

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

W SZERSZEJ PERSPEKTYWIE

W szerszej perspektywie historycznej opozycja ról artysty filmowego i realizatora nawiązuje swym charakterem do synchronii rozwojowej kina lat dwudziestych, która wytworzyła analogiczny pod względem funkcjonalnym układ wariantów podmiotu filmowego. Składają się nań: rola artysty (dla przykładu filmy L’Herbiera, Legera, Cocteau) i rola rejestratora (np. twórczość Miertowa, Flaherty’ego, Cavalcantiejjo). W węższym planie bezpośredniej kontynuacji natomiast autor jako artysta filmowy i autor-realizator są swoistym rozwinięciem ról mistrza opowieści i badacza (por. fragment „Od neorealizmu do nowej fali”). Te ostatnie role tworzą swego rodzaju pomost łąozący warianty podmiotu wykształcone przez ki­no autorskie (etap późniejszy) z formułą widowiska hollywoodzkiego i formu­łą neorealistyczną (etap wcześniejszy). 

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

OGNIWO POŚREDNIE

Autor-mistrz opowieści stanowi w tym sensie ogniwo pośrednie między nowofalowym artystą filmowym jako swym następcą a klasycznym wzorcem narratora autorskiego jako poprzednikiem. Na­tomiast autor-badacz okazuje się stadium c./nlucyjnym występującym między znamienną dla cinema-verite. i direct cinema rolą realizatora a .jej  neore­alistyczną prefiguracją w postaci autoraknj roli rzecznika.Staraliśmy się wcześniej wykazać, że miał w pnszczególnych okresach historycznych różną wyrazami,, ale stanowił w filmie in­stancję zawsze obecną. Ola’utworów spod znoł j tzw. kina autorskiego istotna jest nie sama obecność podmiotu, lecz oucytika jego funkcji. Polega ona na tym, iź filmy zwane autorskimi uruchumiOna nie znaną dotąd skalę mo­ment korelacji między podmiotowy charakterem twórczości a podmiotowym charakteremwy­powiedzi filmowej.

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

GŁĘBSZE ROZPOZNANIE RZECZYWISTOŚCI

Tę swoistą funkcję „ja” autorskiego powołuje do życia potrzeba głębsze­go, niż miało to miejsce dotychczas, rozpoznania rzeczywistości przez sztu­kę filmową. Poznania przynoszącego w efekcie nowy zapis ludzkich przeżyć, myśli i doświadczeń – zarówno indywidualnych, jak zbiorowych. Pragną takiego kina nie tylko sami autorzy, ale i znaczna część publicz­ności,której żywe zainteresowanie sprzyja rozwojowi ambitnej sztuki filmo­wej, stwarżając w tym okresie korzystne- wariłnki realizacji i społecznego obiegu dzieł autorskich. Kino autorów odkrywa i w sposób fascynująco wnik­liwy prezentuje rzeczywistość wewnętrzną człowieka jako podstawowy . temat własnych poszukiwań. Przyswaja kulturze filmowej cały szereg nowych gatun­ków: dziennik intymny, esej, medytację filozoficzną, poemat .liryczny, re­portaż społeczny, brulion, monolog wewnętrzny, groteskę, relację w formie strumienia oglądów realności, autowywiad itp. 

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

AUTORYTET WYBITNYCH REŻYSERÓW

Rozwija też wszechstronnie mo­del dojrzałego porozumienia z adresatem oparty nie na zasadzie arbitralnego sterowania przebiegiem odbioru, lecz na metodzie stymulowania partnerskiej aktywności widza, któremu przypada w udziale rola pełnoprawnego współtwórcy znaczeń ekranowego świata. Autorski stygmat dzieła zyskuje w świadomości filmowej walor cenniejszy niż kiedykolwiek przedtem. Dotyczy to zwłaszcza reżyserów. Fakt, że film jest wypowiedzią czyjąś’, że wyszedł spod ręki Viscontiego, Wajdy, Kurosawy czy Bergmana, nabiera zasadniczej wagi. Stabilizuje się w pewnej mierze sy­tuacja twórczości filmowej mającej najwyższe aspiracje poznawcze i arty­styczne.Rośnie autorytet wybitnych reżyserów, a wraz z nim kredyt zaufania, jakiego udziela publiczność śmiałym i oryginalnym poczynaniom twórczym.

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

PREFEROWANY WZORZEC FILMU

Pre­ferowany wówczas wzorzec filmu ambitnego realizuje się poprzez znacznie rozbudowaną komplikację lekturową utworu. Zjawisko to jest jednak z reguły akceptowane w procesie odbiorczym, ponieważ widz odbiera złożoność struktu­ry znaczeniowej dzieła nie jako łatwiznę pustych ozdobników, lecz jako efekt trudu artystycznego twórcy, na który stara się odpowiedzieć własną dociekliwością..Zasięg penetracji filmowego obserwatorium rozszerza się i ogarnia coraz większe – do niedawna Jeszcze uznawane przez kino za całkiem „niefilmowe” – obszary autorskiej refleksji.Kino autotematyczne potrafi już z powodzeniem ukazać nie tylko grę sprzeczności rządzących bytem osobowym, lecz także dialektykę procesów zachodzących w sztuce i w samym akcie tworzenia.  

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

ZAPIS PARADOKSÓW

Utwory takie Jak „Osiem i pół” Felliniego, ..Powiększenie” Antonioniego, „Wszystko na sprze­daż” Wajdy czy „Andriej Rublow” Tarkowskiego (wszystkie z lat 1963-1969) przekształcają w źródło nowych zasobów energii artystycznej filmu opozycję: wypowiedź – stwarzanie wypowiedzi (niekoniecznie tylko filmowej). Zapis paradoksów procesu tworzenia, obserwacja dzieła in statu nascendi, refleksja nad fenomenem twórczości, nad statusem współczesnego artysty i rolą jego sztuki – ogromnie wzbogacają pojemność znaczeniową struktury fil­mowej. Dochodzą do głosu: ironia poznawcza, persyflaż, cytat filmowy, auto­refleksja, dialog z „cudzym słowem” i dialog z „cudzym widzeniem”. Kompli­kuje się także mocno układ zależności łączących poszczególne poziomy filmo­wej komunikacji. 

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

PORZĄDEK PROSTYCH ODPOWIEDNIKÓW

Przejrzysty dawniej porządek prostych odpowiedników zawiązujący na różnych piętrach budowy komunikatu lustrzaną niejako odpowietl- niość między: bohaterem, który prowadzi opowieść, a jego wizerunkiem, nar­ratorem a adresatemnarracji, wreszcie autorskim podmiotem całości a adre­satem utworu – zatraca teraz swę jednoznaczność w coraz bardziej złożonych konfiguracjach. Wraz z powstaniem modelu kina autorskiego sztuka filmowa przechodzi od; prostej i nieco krępującej ekwiwalencji ściśle przestrzeganych różnopozionowych ról komunikacyjnych do nowoczesnego stadium rozwoju pełnego form swo­bodnie kojarzących z sobą poszczególne role i poziomy. Podmiot implikowany przez utwór zostaje wzbogacony o dwie figury alternatywne: 1) autorskie al- ter ego i 2) „ja” uobecnione na ekranie. Wizerunki Guida Anselmiego i re­żysera filmowego Andrzeja – bohaterów „Osiem i pół” oraz „Wszystko na sprzedaż” – realizują więc na zasadzie alter ego intrygującą, na wpół in­tymną konfrontację z rzeczywistymi autorami tych dzieł.

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂