W SZERSZEJ PERSPEKTYWIE

W szerszej perspektywie historycznej opozycja ról artysty filmowego i realizatora nawiązuje swym charakterem do synchronii rozwojowej kina lat dwudziestych, która wytworzyła analogiczny pod względem funkcjonalnym układ wariantów podmiotu filmowego. Składają się nań: rola artysty (dla przykładu filmy L’Herbiera, Legera, Cocteau) i rola rejestratora (np. twórczość Miertowa, Flaherty’ego, Cavalcantiejjo). W węższym planie bezpośredniej kontynuacji natomiast autor jako artysta filmowy i autor-realizator są swoistym rozwinięciem ról mistrza opowieści i badacza (por. fragment „Od neorealizmu do nowej fali”). Te ostatnie role tworzą swego rodzaju pomost łąozący warianty podmiotu wykształcone przez ki­no autorskie (etap późniejszy) z formułą widowiska hollywoodzkiego i formu­łą neorealistyczną (etap wcześniejszy). 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej 🙂 Jestem Kate, i prowadzę bloga o reklamie w mediach. To temat ciągle aktualny i na czasie dlatego myślę, że moje wpisy Cie zainteresują.
Jeśli podoba Ci się mój blog to zostaw łapkę w gore na Facebooku albo komentarz sprawi mi to wielką radość 🙂

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.